Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KURB-İ MESÂFE: | Yer, mekân yakınlığı. |
| İçerisinde 'KURB-İ MESÂFE' geçenler | |
| İçerisinde 'KURB-İ MESÂFE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KURB-İ DERECE : | Ölen bir kimseye yakınlık derecesi. |
| KURB : | Yakınlık. Yakında oluş. Yakın olmak. Yakınlık kazanmak. (Zamanda, mekânda, nisbette, hatvede ve kuvvette kullanılır.) * Tıb: Böğür. Karnın yumuşaklığına kadar olan yer. |
| KÛR : | (C.: Kûrân) f. Kör, âmâ. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |