Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUREVÎ: | (Kurâ. dan) Köylü. Köye âit, köye dâir. |
| İçerisinde 'KUREVÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'KUREVÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÛRE : | f. Demirci ocağı. Kuyumcu ocağı. * Küre. |
| KÛR : | (C.: Kûrân) f. Kör, âmâ. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |