Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUTB: | (Kutub) Dünyanın şimâl veya cenub uçları. (Güney ve kuzey taraflarının son kısımları.) Elektrik cereyânını meydana getiren veya mıknatısın uçlarından her biri. Dini bir meslek veya grubun başı. Bir çok müslümanların kendisine bağlandıkları azim ve büyük evliyaullahtan zamanın en büyük mürşidi. |
| KUTB-U CENUBÎ: | Güney kutbu. |
| KUTB-U DEVRAN: | Halife ve bu sıfatı alan Osmanlı padişahı. |
| KUTB-UL AKTAB: | Kutubların başı. Hilafet-i mâneviye-i Muhammediye (A.S.M.). Velâyet-i mâneviye makamlarının en yükseği, nübüvvet-i Muhammediyeye (A.S.M.) veraset makamı olup, bu makama ancak Cenâb-ı Hakkın bir atiyyesi olarak nâil olunur. Bu makamda bulunan zât, Hakikat-ı Muhammediyenin (A.S.M.) mazharı ve Esmâ-i İlâhiyenin câmi'idir. Her asırda bir tane bulunan bu zatların sonuncusu mezkur sıfatların en ekmeline mazhardır. Bu makam hakkında Gavs ve Kutbiyyet-i Kübrâ tâbirleri de kullanılır. |
| KUTB-UL ÂRİFÎN: | Ariflerin en ileri geleni, en büyüğü. Maddi, mânevi ve İlâhi ilim sahiblerinin başı. Ariflerin kutbu. (Bak: Aktâb) |
| KUTB-U RİSALET: | Risaletin başı. Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| KUTB-U ŞİMALÎ: | Kuzey kutbu. |
| KUTB-UD DİN: | Dinin kutbu. |
| KUTB-UZ ZAMAN: | Zamanın en ileri gelen ve en büyük ârif ve mürşidi. (Bak: Aktâb) |
| KUTBE: | Nişan okunun temreni. Erkek ismi. Nişanlara atılan ufak ok. |
| KUTBEYN: | İki kutub. Şimal ve cenub kutbu. Kuzey ve güney kutubları. |
| KUTBÎ: | (Kutbiye) Dünya kutuplarına ait. Onlarla alâkalı. |
| KUTBİYE: | Deve ve koyun sütünün birbirine karışması. |
| KUTBİYET: | (Bak: Kutb-ul aktab) |
| KUTB-U ŞİMALÎ: | Kuzey kutbu. |
| İçerisinde 'KUTB' geçenler | |
| KUTB-U CENUBÎ: | Güney kutbu. |
| KUTB-U DEVRAN: | Halife ve bu sıfatı alan Osmanlı padişahı. |
| KUTB-UL AKTAB: | Kutubların başı. Hilafet-i mâneviye-i Muhammediye (A.S.M.). Velâyet-i mâneviye makamlarının en yükseği, nübüvvet-i Muhammediyeye (A.S.M.) veraset makamı olup, bu makama ancak Cenâb-ı Hakkın bir atiyyesi olarak nâil olunur. Bu makamda bulunan zât, Hakikat-ı Muhammediyenin (A.S.M.) mazharı ve Esmâ-i İlâhiyenin câmi'idir. Her asırda bir tane bulunan bu zatların sonuncusu mezkur sıfatların en ekmeline mazhardır. Bu makam hakkında Gavs ve Kutbiyyet-i Kübrâ tâbirleri de kullanılır. |
| KUTB-UL ÂRİFÎN: | Ariflerin en ileri geleni, en büyüğü. Maddi, mânevi ve İlâhi ilim sahiblerinin başı. Ariflerin kutbu. (Bak: Aktâb) |
| KUTB-U RİSALET: | Risaletin başı. * Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| KUTB-U ŞİMALÎ: | Kuzey kutbu. |
| KUTB-UD DİN: | Dinin kutbu. |
| KUTB-UZ ZAMAN: | Zamanın en ileri gelen ve en büyük ârif ve mürşidi. (Bak: Aktâb) |
| KUTBE: | Nişan okunun temreni. * Erkek ismi. * Nişanlara atılan ufak ok. |
| KUTBEYN: | İki kutub. Şimal ve cenub kutbu. Kuzey ve güney kutubları. |
| KUTBÎ: | (Kutbiye) Dünya kutuplarına ait. Onlarla alâkalı. |
| KUTBİYE: | Deve ve koyun sütünün birbirine karışması. |
| KUTBİYET: | (Bak: Kutb-ul aktab) |
| KUTB-U ŞİMALÎ: | Kuzey kutbu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUTB-U CENUBÎ : | Güney kutbu. |
| KUT : | Yaşatacak gıda, rızık. * Kuvvetlendirmek. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |