Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUVVE-İ SEBUİYE-İ GADABİYE: | Zararlı şeyleri def'e sevkeden his ve kuvvet. |
| İçerisinde 'KUVVE-İ SEBUİYE-İ GADABİYE' geçenler | |
| İçerisinde 'KUVVE-İ SEBUİYE-İ GADABİYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUVVE-İ SEBUİYE : | İnsanda başkalarına hücum ve zararları defetmek kuvvesi. |
| KUVVE-İ AN-İL-MERKEZİYE : | Merkezkaç kuvvet. Cisimlerin kendi mihveri üzerine hareketi zamanında merkezinde hâsıl olan kuvvete denilir. Merkezde dönen bir tekerleğin etrafında yapışık veyahut üstünde taşıdığı cisimlerin etrafa yayılıp dağılmasıyla bu kuvvetin mevcudiyyeti anlaşılır. |
| KUVVE : | Kuvvet. Güç. * Salâhiyyet. İktidar. * Fikir. Niyet. * Hasse. His. Duygu. Meleke. * Kabiliyyet. (Za'fiyyetin zıddı) |
| KUVVAD : | Kumandanlar, seraskerler, komutanlar. |
| KUVÂ : | (Kuvvet. C.) Güçler. Kuvvetler. * Hisler. Hasseler. Takatler. * Şeriatın birer hükmü. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |