Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LÂİM: | (Lâime) Çekiştiren. Levmeden. Başkasını kötüleyen. |
| LÂİME: | (C.: Levâim) Çekiştirme, levmetme, kınama. |
| İçerisinde 'LÂİM' geçenler | |
| ALAİM: | İzler. İşaretler, deliller. (Bak: Alamet) |
| ALÂİM-İ SEMÂ: | (Alâim-üs semâ) Al yeşil kuşak. (Bak: Kavs-ı kuzah) |
| LÂİME: | (C.: Levâim) Çekiştirme, levmetme, kınama. |
| MÜLAİM: | Mülâyim. Yumuşak. Lâtif. |
| VELAİM: | (Velime. C.) Düğünler, evlenmeler. * Düğün ziyafetleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LÂİME : | (C.: Levâim) Çekiştirme, levmetme, kınama. |
| LAİC(E) : | (C.: Levaic) Kalbini aşk ateşi saran kimse. |
| LÂ : | Arabçada kelimenin başında nefy edatı'dır. Cevap yerine veya yersiz inkârda kullanılır. "Yoktur, değildir" gibi. Mâzi fiilinin evvelinde bulunan Lâ, duâiye olur. Lâ zâle sıhhatehu: "Sıhhati zâil olmasın" sözündeki gibi. * Harf-i atıf da olur. Ve mâba'dını makabline nefyen rabt eder ve irabı da ona tâbi kılar. $ "Şeref edeb iledir, neseb ile değildir" sözündeki gibi. * Vav edatıyla beraber olursa, atıf edatı vav olur, lâ da nefyi te'kid eder. |