Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LÎTA: | (C.: Lit) Kamış kabuğu. Karnın dışarısındaki derisi. |
| LİTAF: | (Latif. C.) Yumuşaklıklar. |
| LİTAM: | Tokat atma. Elin ayası ile vurma. |
| LİTAT: | Dağın sivri ve yüksek olan yeri. |
| İçerisinde 'LÎTA' geçenler | |
| BELİTA: | Kamış kap. |
| HALİTA: | Karışık halde olan. Karma. İki veya muhtelif maddelerden yapılmış. * Madenlerin birbirleriyle birleşmelerinden hâsıl olan mürekkep madde. |
| HALİTA-İ DİMAĞÎ: | f. Akıldaki muhtelif mes'ele ve fikirler. Dimağdaki karışık, muhtelif bilgiler. |
| KALİTA: | ing. Eskiden kalyon cinsinden yük gemisi. |
| LİTAF: | (Latif. C.) Yumuşaklıklar. |
| LİTAM: | Tokat atma. Elin ayası ile vurma. |
| LİTAT: | Dağın sivri ve yüksek olan yeri. |
| MÜTESALLİTÂNE: | f. Musallat olarak, sırnaşarak, tasallut edercesine. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LİTAF : | (Latif. C.) Yumuşaklıklar. |
| LÎT : | Boyunun bir tarafı. * Boyun. * Baş. |
| Lİ : | Gr: Lâm harfinin esre ile okunuşu. Bir kelimenin başına geldiğinde, "için, dolayı, ötürü, yüzünden, sebebinden" gibi mânâlara gelir. Kendinden sonraki isimleri cerreder. Yerine göre muhtelif isimler alır. Lâm-üt-tahsis ve temellük gibi. |