Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LÜTUF: | Rıfk ve nevâziş. İltifatla mülâyemet üzere muâmele eylemek. Allah (C.C.) Hazretlerinin kullarını rıfk ve sühuletle murâdına muvaffak eylemesi. Güzellik, hoşluk. İyilik, iyi muâmele. |
| LÜTUF-DİDE: | Lütuf görmüş. |
| İçerisinde 'LÜTUF' geçenler | |
| LÜTUF-DİDE: | Lütuf görmüş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LÜTUF-DİDE : | Lütuf görmüş. |
| LÜTÎN : | Adam boyu miktarı bir ağacın adı. (Bakla yaprağı gibi yaprağı olur, hurnup gibi dalları olur, içinde küçük taneleri olur.) |
| LÜAB : | (Liâb) Salya. Tükrük. Hazmolmamış, ağızdan geri gelen gıda. |