Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LİKAT: | Tarlada kalan başakları toplama. Hizada olma. |
| İçerisinde 'LİKAT' geçenler | |
| MİN-EL MÜHLİKAT: | Helâk edenlerden. Mühlik olanlardan. |
| MÜHLİKÂT: | (Mühlik. C.) Kötü ve günah olan işler. * Helâk edenler. Hayrı ve sevabı bozan fenâ hareketler. |
| MÜHLİKÂT-I SEB'A: | Yedi büyük ve helâk eden amel. Yedi büyük günah. (Bak: Kebâir - Mubikat) |
| MÜTEALLİKAT: | Yakın olanlar, müteallik olanlar. Akraba. * Gr: Bir cümlenin mânasını açıklayan, tamamlayan kelimeler. |
| TA'LİKAT: | Bir eseri açıklamak üzere kenarına yazılan veya ayrıca eser olarak hazırlanan notlar. * Bediüzzaman Hazretlerinin İlm-i Mantık üzerine te'lif ettiği bir eserinin ismi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LÎKA : | Eskiden mürekkep hokkalarına konulan ham ipek. |
| LÎK : | f. Lâkin, amma, ancak, fakat. |
| Lİ : | Gr: Lâm harfinin esre ile okunuşu. Bir kelimenin başına geldiğinde, "için, dolayı, ötürü, yüzünden, sebebinden" gibi mânâlara gelir. Kendinden sonraki isimleri cerreder. Yerine göre muhtelif isimler alır. Lâm-üt-tahsis ve temellük gibi. |