Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
LEBÎ: f. Dilim. Ekmek, kavun, karpuz vs. dilimi.
LEBİD: Küçük çuval.
LEBİK: Tatlı sözlü. Yumuşak konuşan.
Zeki, anlayışlı, akıllı.
LEBİNE (LİBNE): (C.: Lebin) Kerpiç.
İçerisinde 'LEBÎ' geçenler
EVLİYA ÇELEBİ: Kütahya'lı olup, Mi: 25 Mart 1611'de doğmuştur. Meşhur eseri; Seyahatnâme'sidir.
ÇELEBİ: Efendi, kibar kimse. * Mevlâna postnişinine verilen ünvan. * Çelebi, Sultan Mehmed devrine kadar padişah oğullarına verilen ünvan idi. * Mevlânâ soyundan gelenlerle, mevlevilerin büyüklerine verilen ünvan.
HALEBÎ: Halepli, Halep ahalisinden olan.
LEBİD: Küçük çuval.
LEBİK: Tatlı sözlü. Yumuşak konuşan. * Zeki, anlayışlı, akıllı.
LEBİNE (LİBNE): (C.: Lebin) Kerpiç.
SÜLEYMAN ÇELEBİ: İlk mevlid yazan ve bunda en çok muvaffak olan ehl-i velâyet bir zât olup, hicri 780'de Bursa'da vefat etmiştir. "Vesilet-ün Necât", meşhur mevlid kitabının esas adıdır.
ULEBİT: Yoğun ve büyük nesne. * Koyun sürüsü.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
LEBİD : Küçük çuval.
LEB : f. Dudak. Şefe. * Kenar. * Sahil. Kıyı.
LEAL : İnci.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...