Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEHA: | (Lehât. C.) Küçük diller. |
| LEHA: | (Lehu. nun müennesidir) Hakkında. O kadın için. |
| LEHAA: | Zayıflıktan dolayı âzâların sülpük ve sarkık olması. |
| LEHAK: | Yetişmek. |
| LEHAK: | Çok beyaz olan. |
| LEHAK: | Çok beyaz. Öküz, sevr. |
| LEHAME: | Etlilik, semizlik. |
| LEHAN: | Akıllılık. |
| LEHAS: | Susuz kişi. |
| LEHAT: | (C.: Lehâ ve Lehevat) Küçük dil. |
| LEHAZ: | Gözucu. |
| LEHAZA: | Gözucu ile bir şeye dikkatlice bakmak. |
| İçerisinde 'LEHA' geçenler | |
| EBLEHÂNE: | f. Ahmakçasına. Eblehçesine. |
| ÇİLEHÂNE-İ UZLET: | Çile çekilen yer. Yalnız başına ve çile içinde ibadet yapılan yer. |
| LALEHADD: | f. Lâle yanaklı. Yanakları pembe renkte olan. |
| LEHAA: | Zayıflıktan dolayı âzâların sülpük ve sarkık olması. |
| LEHAK: | Yetişmek. |
| LEHAK: | Çok beyaz olan. |
| LEHAK: | Çok beyaz. * Öküz, sevr. |
| LEHAME: | Etlilik, semizlik. |
| LEHAN: | Akıllılık. |
| LEHAS: | Susuz kişi. |
| LEHAT: | (C.: Lehâ ve Lehevat) Küçük dil. |
| LEHAZ: | Gözucu. |
| LEHAZA: | Gözucu ile bir şeye dikkatlice bakmak. |
| LİHAT (LEHÂT): | (C: Lehâ-Lehevât-Leheyât-Lihâ') Boğaz ağzında olan dilcik. |
| MİMLEHA: | Tuzlu yer. |
| SULEHA: | (Sâlih. C.) Salihler. Salâhiyetli, günah işlemeyen iyi insanlar. İlim ve amelde, ibâdet, taat ve takvâda terakki ve teâli eden büyük zâtlar. |
| VELEHAN: | Akıl gidip tembel olmak. * İbadet ederken vesvese veren şeytan. |
| VESİLEHÂH: | f. Vesile isteyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEHAA : | Zayıflıktan dolayı âzâların sülpük ve sarkık olması. |
| LEH (LEHU) : | Hakkında, onun için, onun faydasına veya zararına. |
| LEAL : | İnci. |