Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEVAİM: | (Lâime. C.) Bir kimsenin yüzüne karşı çekiştirmeler, levmetmeler. Zemmetmeler. Başa kakmalar. |
| İçerisinde 'LEVAİM' geçenler | |
| İçerisinde 'LEVAİM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEVAİC : | (Lâice. C.) Kalbleri aşk ateşiyle yananlar. |
| LEVA : | Bulgar parası. |
| LEV : | Gr: (Şart edâtı) Dahâ ziyade, olsa bile (manâsına gelir.) "İnne" gibi mâzi mânâsını muzariye çevirmeyip aksine muzâriyi de mâziye çevirir. Temenni edâtı ve vasıl edâtı olur. Meselâ : Lev-câe Aliyyun leraeytühu: Ali gelse idi, elbette görürdüm. |
| LEAL : | İnci. |