Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEVEND: | (Levent) f. Yeniçeri devrinde deniz erlerine verilen bir isim. Asker. Mc: Boylu boslu, yakışıklı, çevik kimse. |
| LEVENDÂN: | (Levend. C.) f. Leventler, askerler. |
| LEVENDÂNE: | f. Leventçesine, hızla, süratle. |
| İçerisinde 'LEVEND' geçenler | |
| LEVENDÂN: | (Levend. C.) f. Leventler, askerler. |
| LEVENDÂNE: | f. Leventçesine, hızla, süratle. |
| ŞEHLEVEND: | f. Boylu boslu, güzel genç. |
| ŞEHLEVEND: | f. Boylu boslu, güzel genç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEVENDÂN : | (Levend. C.) f. Leventler, askerler. |
| LEVEAT : | (Lev'a. C.) Sevgiden ve mecazî aşktan gelen iç yanıklıkları. Yürekten gelen acılar. |
| LEV : | Gr: (Şart edâtı) Dahâ ziyade, olsa bile (manâsına gelir.) "İnne" gibi mâzi mânâsını muzariye çevirmeyip aksine muzâriyi de mâziye çevirir. Temenni edâtı ve vasıl edâtı olur. Meselâ : Lev-câe Aliyyun leraeytühu: Ali gelse idi, elbette görürdüm. |
| LEAL : | İnci. |