Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
LEYY: Def'etmek, kovmak.
Harcamak, sarfetmek.
İlaç yapmak.
Aciz olmak.
Bir nesneyi dürüp boğazına tıkmak.
LEYYA: Sudan uzak olan yer.
LEYYAN: Def'etmek, kovmak.
Sonraya bırakmak, tehir etmek.
LEYYİN: Yumuşak. Mülâyim. Hafif. Yavaş olan.
LEYYİN-ÜL CÂNİB: Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan.
İçerisinde 'LEYY' geçenler
HURUF-U LEYYİN: "Vav, ayn ve elif" harfleri. (Bak: Lîn)
KAVL-İ LEYYİN: Yumuşak söz. Sert olmayan söz. Enâniyetli olmayan söz.
LEYYA: Sudan uzak olan yer.
LEYYAN: Def'etmek, kovmak. * Sonraya bırakmak, tehir etmek.
LEYYİN: Yumuşak. Mülâyim. Hafif. Yavaş olan.
LEYYİN-ÜL CÂNİB: Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan.
MÜLEYYEN: (Linet. den) Yumuşatılmış.
MÜLEYYİN: Yumuşatan, yumuşaklık veren, yumuşaklık verici.
MÜTELEYYİN: (Leyyin. den) Yumuşak olan. Gevşeyip yumuşayan.
MÜTELEYYİS: Arslan yürekli, arslan yürüyüşlü.
MÜTELEYYİSÂNE: f. Arslan gibi.
TELEYYÜN: (Leyn. den) Yumuşak. Yumuşak olmak. Sulanmak.
TELEYYÜS: Arslan yürekli olma, arslan yürüyüşlü olma.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
LEYYA : Sudan uzak olan yer.
LEY : f. Kab, zarf, mahfaza. * Çamur.
LEAL : İnci.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...