Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEYYİN: | Yumuşak. Mülâyim. Hafif. Yavaş olan. |
| LEYYİN-ÜL CÂNİB: | Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan. |
| İçerisinde 'LEYYİN' geçenler | |
| HURUF-U LEYYİN: | "Vav, ayn ve elif" harfleri. (Bak: Lîn) |
| KAVL-İ LEYYİN: | Yumuşak söz. Sert olmayan söz. Enâniyetli olmayan söz. |
| LEYYİN-ÜL CÂNİB: | Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan. |
| MÜLEYYİN: | Yumuşatan, yumuşaklık veren, yumuşaklık verici. |
| MÜTELEYYİN: | (Leyyin. den) Yumuşak olan. Gevşeyip yumuşayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEYYİN-ÜL CÂNİB : | Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan. |
| LEYY : | Def'etmek, kovmak. * Harcamak, sarfetmek. * İlaç yapmak. * Aciz olmak. * Bir nesneyi dürüp boğazına tıkmak. |
| LEY : | f. Kab, zarf, mahfaza. * Çamur. |
| LEAL : | İnci. |