Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEYYİN-ÜL CÂNİB: | Görüşülmesi kolay, mütevâzi, kibirsiz kimse. Kanı sıcak insan. |
| İçerisinde 'LEYYİN-ÜL CÂNİB' geçenler | |
| İçerisinde 'LEYYİN-ÜL CÂNİB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEYYİN : | Yumuşak. Mülâyim. Hafif. Yavaş olan. |
| LEYY : | Def'etmek, kovmak. * Harcamak, sarfetmek. * İlaç yapmak. * Aciz olmak. * Bir nesneyi dürüp boğazına tıkmak. |
| LEY : | f. Kab, zarf, mahfaza. * Çamur. |
| LEAL : | İnci. |