Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| LEZZET: | (C.: Lezzât) Tad, çeşni. Hoş ve güzel olan şey.(Dünyanın âkıbeti ne olursa olsun, lezaizi terketmek evlâdır. Çünki, âkıbetin ya saadettir, saadet ise şu fâni lezaizin terkiyle olur. Veya şekavettir. Ölüm ve idam intizarında bulunan bir adam, sehpanın tezyin ve süslendirilmesinden zevk ve lezzet alabilir mi? Dünyasının âkıbetini küfür sâikasiyle adem-i mutlak olduğunu tevehhüm eden adam için de terk-i lezaiz evlâdır. Çünki, o lezaizin zevaliyle vukua gelen hususi ve mukayyed ademlerden adem-i mutlakın elîm elemleri her dakikada hissediliyor. Bu gibi lezzetler, o elemlere galebe edemez. M.N.) |
| LEZZET-İ İLM: | İlmin lezzeti. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| LEZZET-YÂB: | f. Lezzet bulan, tad bulan, lezzetlenen. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| İçerisinde 'LEZZET' geçenler | |
| LEZZET-İ İLM: | İlmin lezzeti. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| LEZZET-YÂB: | f. Lezzet bulan, tad bulan, lezzetlenen. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| ZEVAL-İ LEZZET: | Lezzetin bitmesi, lezzetin sona ermesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| LEZZET-İ İLM : | İlmin lezzeti. |
| LEZZ : | Uyku, nevm. * Sözü güzel olan, tatlı konuşan kişi. * Tatlı, leziz, lezzetli. |
| LEZ' : | Davarı iyi gütmek. |
| LEAL : | İnci. |