Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MÂİL: | Eğik. Bir tarafa eğilmiş. Eğri. Meyilli. Hevesli. İstekli. Düşkün. Benzer. |
| MÂİL-İ İNHİDÂM: | Yıkılmağa yüz tutmuş. |
| MÂİL-İ KAMER: | Ayın dünya etrafında dolaştığı dâire. Ayın mahreki, yörüngesi. |
| MAÎL: | Ehil, iyal, çoluk çocuk. |
| MÂİLE: | Coğ: Dağların bir yana doğru alçalıp giden taraflarından her biri. Eğri, eğilmiş. |
| MÂİLİYYET: | Eğiklik. Meyillik. |
| İçerisinde 'MÂİL' geçenler | |
| HAMAİL: | (Himâle. C.) Tılsım, muska. * Kılıç kayışı, kılıcı bele bağlamaya yarayan kayış. |
| İSMAİL (A.S.): | Peygamberlerdendir. İbrahim'in (A.S.) oğludur. Küçükken İbrahim'e (A.S.), oğlunu Allah için kurban etmesi emredildi. Halilullah olan İbrahim, İsmail'i (A.S.) kurban etmek isterken Cenab-ı Hak koç gönderdi. Mu'cize zâhir oldu. Bıçak İsmail'i kesmedi, yerine koç kurban edildi. Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) de ceddi olan İbrahim ve İsmail (A.S.)lar Kâbe'yi yeniden inşâ ettiler. (Bak: Kâbe, İbrahim (A.S.) ) |
| MÂİL-İ İNHİDÂM: | Yıkılmağa yüz tutmuş. |
| MÂİL-İ KAMER: | Ayın dünya etrafında dolaştığı dâire. Ayın mahreki, yörüngesi. |
| MÂİLE: | Coğ: Dağların bir yana doğru alçalıp giden taraflarından her biri. * Eğri, eğilmiş. |
| MÂİLİYYET: | Eğiklik. Meyillik. |
| ŞEMAİL: | (Şimal. C.) Huylar, ahlâklar, tabiatlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MÂİL-İ İNHİDÂM : | Yıkılmağa yüz tutmuş. |
| MAÎ : | Su cinsinden. Akıcı, su renginde, mâvi. Katı ve sert olmayıp su gibi, akıcı olan. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |