Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİŞ: | f. Koyun, ganem. |
| MİŞ': | Aşı dedikleri kızıl balçık. |
| MİŞA': | Kumsuz yer. |
| MİŞAİL: | (Bak: Mihâil) |
| MİŞ'AL: | (C: Meşâıl) Köylülerin deriden yaptıkları ayaklı küp. |
| MİŞ'AR: | Şan, şeref, haysiyet ve vakar. |
| MİŞAR: | Testere. |
| MİŞAT: | (Meşt. C.) Taraklar, baş taramağa mahsus taraklar. |
| MİŞATİYE: | Tarak kılıfı. |
| MİŞ'AT: | (C: Meşâi) Kuyunun toprağını çıkardıkları zenbil. |
| MİŞCEB: | (C: Meşâcib) Üzerinde çamaşır kuruttukları kafes. Yüksek yere erişmek için yapılan sandalye. |
| MİŞCER: | (C: Meşâcir) Çamaşır asacak yer. Mahfe ağacı. Ağaçlık. |
| MİŞEZAR: | f. Küçük koruluk, ağaçlık, meşelik. |
| MİŞHAZ: | Bileği taşı. |
| MİŞİN: | f. Meşin. |
| MİŞK: | Aşı dedikleri kızıl toprak. |
| MİŞKA: | Tarak. |
| MİŞKAS: | (C: Meşâkıs) Ensiz uzun demir. |
| MİŞKAT: | İçine lâmba konan küçük hücre. Duvarda içine ışık konulan yer. Kandil. |
| MİŞMAA: | Şamdan. |
| MİŞMAK: | Kağnının iki kolu. Bir nevi araba. |
| MİŞMEL: | Kaftan altında götürüldüğü hâlde görünmeyen küçük kılıç. |
| MİŞMİŞ: | Zerdali yemişi. |
| MİŞRAK: | Her zaman güneşli olan yer. |
| MİŞRAT: | (C.: Meşârit) Keskin bıçak. |
| MİŞTAT: | Kış günlerinde oturulacak yer. |
| MİŞVAR: | Tarz, tavır, gidiş, gidişât. Gümeçten bal peteği sağılan âlet. Davar satılacak yer. |
| MİŞVARE: | Testi, çömlek. |
| MİŞVARGÂH: | f. Gösteri yeri. Pehlivanların güreştikleri saha. At pazarı. Satılık atların koşturulduğu meydan. |
| MİŞVAZ: | Sarık. |
| MİŞVEL: | Orak. |
| MİŞVERE: | Minder. |
| MİŞVEZ: | (C: Meşâviz) Tülbend. |
| MİŞYA': | Boşboğaz. Çok konuşan. |
| MİŞYE: | Bir yürüme çeşidi. |
| MİŞZEB: | Dişli orak. Bağcıların asma çubuğu kesecek âletleri. |
| İçerisinde 'MİŞ' geçenler | |
| AKMİŞE: | (Kumaş. C.) Kumaşlar, dokumalar. |
| ÂRÂMİŞ: | f. Huzur, rahat. |
| AŞR-İ MİŞAR: | (Bak: Öşr-ü mişar) |
| AŞR-İ MİŞAR: | (Bak: Öşr-ü mişar) |
| CEMİŞ: | Saçı yolunmuş. * Ot bitmeyen yer. |
| DİMİŞK: | Şam şehri. Suriye'nin başkenti. |
| DİMİŞKÎ: | Şam şehriyle alâkalı. Şam'a ait ve müteallik. * Şam'da yapılan ve güzel san'atlarda kullanılan bir nevi kâğıt. |
| HAMİŞ: | Mektubun altına sonradan yazılan sözler. Hâşiye. |
| HEM-ARAMİŞ: | f. Birlikte dinlenen, beraber istirahat eden. |
| HEMÎŞE: | f. Dâima. Her zaman. |
| HEMÎŞE: | f. Dâima. Her zaman. |
| KEMİŞ: | Tez yürüyüşlü at. * Zekeri küçük at. * Memesi küçük koyun. |
| KEMİŞE: | Küçük emzikli deve. |
| KİŞMİŞ: | f. Çekirdeksiz çok küçük tâneli üzüm. |
| MİŞ': | Aşı dedikleri kızıl balçık. |
| MİŞA': | Kumsuz yer. |
| MİŞAİL: | (Bak: Mihâil) |
| MİŞ'AL: | (C: Meşâıl) Köylülerin deriden yaptıkları ayaklı küp. |
| MİŞ'AR: | Şan, şeref, haysiyet ve vakar. |
| MİŞAR: | Testere. |
| Mİ'ŞAR (MİŞÂR): | (C: Meâşir) Dülger testeresi. |
| MİŞAT: | (Meşt. C.) Taraklar, baş taramağa mahsus taraklar. |
| MİŞATİYE: | Tarak kılıfı. |
| MİŞ'AT: | (C: Meşâi) Kuyunun toprağını çıkardıkları zenbil. |
| MİŞCEB: | (C: Meşâcib) Üzerinde çamaşır kuruttukları kafes. * Yüksek yere erişmek için yapılan sandalye. |
| MİŞCER: | (C: Meşâcir) Çamaşır asacak yer. * Mahfe ağacı. * Ağaçlık. |
| MİŞEZAR: | f. Küçük koruluk, ağaçlık, meşelik. |
| MİŞHAZ: | Bileği taşı. |
| MİŞİN: | f. Meşin. |
| MİŞK: | Aşı dedikleri kızıl toprak. |
| MİŞKA: | Tarak. |
| MİŞKAS: | (C: Meşâkıs) Ensiz uzun demir. |
| MİŞKAT: | İçine lâmba konan küçük hücre. Duvarda içine ışık konulan yer. * Kandil. |
| MİŞMAA: | Şamdan. |
| MİŞMAK: | Kağnının iki kolu. * Bir nevi araba. |
| MİŞMEL: | Kaftan altında götürüldüğü hâlde görünmeyen küçük kılıç. |
| MİŞMİŞ: | Zerdali yemişi. |
| MİŞRAK: | Her zaman güneşli olan yer. |
| MİŞRAT: | (C.: Meşârit) Keskin bıçak. |
| MİŞTAT: | Kış günlerinde oturulacak yer. |
| MİŞVAR: | Tarz, tavır, gidiş, gidişât. * Gümeçten bal peteği sağılan âlet. * Davar satılacak yer. |
| MİŞVARE: | Testi, çömlek. |
| MİŞVARGÂH: | f. Gösteri yeri. * Pehlivanların güreştikleri saha. * At pazarı. Satılık atların koşturulduğu meydan. |
| MİŞVAZ: | Sarık. |
| MİŞVEL: | Orak. |
| MİŞVERE: | Minder. |
| MİŞVEZ: | (C: Meşâviz) Tülbend. |
| MİŞYA': | Boşboğaz. Çok konuşan. |
| MİŞYE: | Bir yürüme çeşidi. |
| MİŞZEB: | Dişli orak. * Bağcıların asma çubuğu kesecek âletleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİŞ' : | Aşı dedikleri kızıl balçık. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |