Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİGFER: | Ateşli silâhların icadından evvel, muharebede kılıç, mızrak ve ok gibi harp âletlerinden korunmak için başa giyilen bir nevi başlık idi. Miğfer, zırh ile beraber bir bütün teşkil ederdi. Osmanlı miğferleri çeşitli şekillerde olmakla beraber genel olarak iki kısma ayrılırdı. Bir kısmı ince bakırdan, diğer kısmı ise çelikten yapılırdı. Miğfer; tepesi sivri fes biçiminde idi. Asıl tepeye gelecek yer temrenle süslenir, temrenin ucu kâh sivri olur, bazan da lâfza-i Celâl ve bazı kere de hilâl ile son bulurdu. |
| MİGFERÎ: | Miğfer şeklinde olan, miğfer biçiminde olan. Miğferle ilgili. |
| İçerisinde 'MİGFER' geçenler | |
| MİGFERÎ: | Miğfer şeklinde olan, miğfer biçiminde olan. * Miğferle ilgili. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİGFERÎ : | Miğfer şeklinde olan, miğfer biçiminde olan. * Miğferle ilgili. |
| MİG : | f. Duman, sis, duhân. * Kara bulut. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |