Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİHRAK: | Çok hareket eden. Hareket âleti. Karıştıracak nesne. |
| MİHRAK: | Fiz: Küre içi biçiminde (içbükey) bir aynaya müvâzi (paralel) gelen ışıkların, aksettikten sonra toplandıkları nokta. Yakıcı nokta. Hareket merkezi. |
| MİHRAKÎ: | Mihrak noktasına âit. |
| MİHRAK: | (C.: Mehârik) Ağaç kılıç. Yırtıp parçalayacak âlet. |
| İçerisinde 'MİHRAK' geçenler | |
| MİHRAKÎ: | Mihrak noktasına âit. |
| NOKTA-İ MİHRAKİYE: | Yanma noktası. Odak noktası. * Çok Esmâ-i İlâhiyyenin tecellisinin toplandığı nokta. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİHRAKÎ : | Mihrak noktasına âit. |
| MİHRAB : | Camide imamın namaz kılarken cemaatin önünde durduğu yer. * Şiddetli harbeden cengâver. Bahadır. * Evin şerefli yüksek yeri, çardak. * Meclisin sadrı ve ekrem mevzii. * Mc: Harb âleti. * Orman. * Melikin hususi makamı. * Mc: Şeytan ve hevâ ile muharebe edecek yer. * Ümit bağlanan yer. |
| MİHR : | (Bak: Mehr) |
| MÎH : | f. Çivi, mıh. Kazık. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |