Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİLİ: | f. Kedi. |
| MİLİS: | Fr. Orduya yardımcı halk kuvveti. |
| İçerisinde 'MİLİ' geçenler | |
| HARAMİLİK: | Tar: Akıncı kumandanının iştirak etmediği ufak kuvvetler tarafından düşman memleketlerine yapılan akınlar. Bu akınlara yüz ve daha fazla akıncı iştirak ederdi. Akıncı kuvvetleri yüzden az olduğu takdirde "çete" ismini alırlardı. Büyük akınlarda olduğu gibi haramilik suretiyle yapılan akınlarda da alınan esirlerden "pencik" denilen beştebir vergi alındığı halde, çeteden bu vergi alınmazdı. |
| MİLİS: | Fr. Orduya yardımcı halk kuvveti. |
| MÜTECEMMİLÎN: | (Mütecemmil. C.) Süslenenler, bezenenler, donanlar, tecemmül edenler. |
| MÜTEHAMMİLÎN: | (Mütehammil. C.) Tahammül edenler. Katlanıp sabrederek kabul edenler. Dayanabilenler. Kaldırabilenler. |
| MÜTEKÂMİLÎN: | Tekâmül etmiş olanlar. Kâmil ve olgun kimseler. Allah'ın emrine uygun şekilde hareketi alışkanlık hâline getirmiş olanlar. |
| MÜTEKEMMİLÎN: | (Mütekemmil. C.) (Kemâl. den) Olgunlaşanlar, kemale erenler, tekemmül edenler. |
| ULEMA-İ ÂMİLÎN: | İlmine ve bilgisine göre amel eden, ilmini tatbik eden âlimler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİLİS : | Fr. Orduya yardımcı halk kuvveti. |
| MİL : | İğne gibi ince ve uzun bir âlet. * Göze sürme çekecek âlet. * Ucu sivri çelik kalem. * Sivri dağ tepesi. * Bir çarkın, üzerinde döndüğü mihver, eksen. * Elektromotordan iş tezgâhına kuvvet nakleden uzun çelik çubuk. * Selin bıraktığı en verimli münbit toprak. * Mesafeyi gösteren işaret çubukları. * Bir kilometreden fazla mesafe, uzaklık. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |