Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİLADÎ: | Milada ait. Milada dayanan. Ekser Avrupalıların takvim başlangıcı yaptıkları Milad yılına ait. İsa'nın (A.S.) doğumundan itibaren başlayan takvim ki, miladî tarih denir. |
| İçerisinde 'MİLADÎ' geçenler | |
| SENE-İ MİLÂDİYE: | Kânun-i sâni (Ocak) 1'de başlayan sene. Milâdi sene. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİLAD : | (Velâdet. den) Doğum günü. * Hz. İsa'nın (A.S.) doğum günü kabul edilen yıl başı. |
| MİLA : | Bir kap dolusu nesne. |
| MİL : | İğne gibi ince ve uzun bir âlet. * Göze sürme çekecek âlet. * Ucu sivri çelik kalem. * Sivri dağ tepesi. * Bir çarkın, üzerinde döndüğü mihver, eksen. * Elektromotordan iş tezgâhına kuvvet nakleden uzun çelik çubuk. * Selin bıraktığı en verimli münbit toprak. * Mesafeyi gösteren işaret çubukları. * Bir kilometreden fazla mesafe, uzaklık. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |