Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİLK-İ YEMİN: | Köle, cariye. |
| İçerisinde 'MİLK-İ YEMİN' geçenler | |
| İçerisinde 'MİLK-İ YEMİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİLK : | Mal cinsinden olan yer. Birisinin tasarrufu altında bulunan yer. Mülk. |
| MİL : | İğne gibi ince ve uzun bir âlet. * Göze sürme çekecek âlet. * Ucu sivri çelik kalem. * Sivri dağ tepesi. * Bir çarkın, üzerinde döndüğü mihver, eksen. * Elektromotordan iş tezgâhına kuvvet nakleden uzun çelik çubuk. * Selin bıraktığı en verimli münbit toprak. * Mesafeyi gösteren işaret çubukları. * Bir kilometreden fazla mesafe, uzaklık. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |