Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİRİLU: | Uzayan harblerde ve askerin kifayetsizliği zamanlarında aylıkla toplanan askerler. Bunlar talimsiz, intizamsız oldukları için "Nefer-i âm: Bütün halkın cenge sürülmesi" hükmünde kalıyor, bir istifade te'min olunamıyordu. Yeniçeri Ocağı'nın ilgasıyla muntazam askerî teşkilât yapılınca bu türlü asker istihdamından vaz geçilmiştir. Hükümete ait gelir menbaları yerinde de mirilu tabiri kullanılırdı. |
| İçerisinde 'MİRİLU' geçenler | |
| İçerisinde 'MİRİLU' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİRÎ : | Devlete âid. Devlet hazinesine mensub. |
| MİR : | Amir. Bey. Baş. Kumandan. Vâli. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |