Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİR-AB: | f. Bir kentin su işlerine bakan kişi. |
| İçerisinde 'MİR-AB' geçenler | |
| İçerisinde 'MİR-AB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİR-AHUR : | f. Sarayda at işlerine bakan memurun ünvanıdır. |
| MİR-İ KELÂM : | Güzel ve zarif konuşan. |
| MİR : | Amir. Bey. Baş. Kumandan. Vâli. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |