Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİRZA: | Reis. Bey. Büyük kimselerin çocuğu. Beyzâde. Bazı İslâm topluluğunda iyi sülâleden olanlara, şehzâdelere, seyyidlere verilen ünvân olmakla beraber, bugün bir isim olarak çokca kullanılmaktadır. |
| MİRZAB: | (C: Merâzib) Ululuk. Uzun ve büyük gemi. |
| MİRZAH: | (C: Merâzıh) Çekirdek ve ona benzer şeyleri dövüp ezdikleri taş. |
| MİRZAH: | Üzüm çubuğunu yerden kaldırıp bağlayıp sardıkları ağaç. |
| MİRZAZ: | Havan eli. |
| İçerisinde 'MİRZA' geçenler | |
| MİRZAB: | (C: Merâzib) Ululuk. * Uzun ve büyük gemi. |
| MİRZAH: | (C: Merâzıh) Çekirdek ve ona benzer şeyleri dövüp ezdikleri taş. |
| MİRZAH: | Üzüm çubuğunu yerden kaldırıp bağlayıp sardıkları ağaç. |
| MİRZAZ: | Havan eli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİRZAB : | (C: Merâzib) Ululuk. * Uzun ve büyük gemi. |
| MİR : | Amir. Bey. Baş. Kumandan. Vâli. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |