Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİYANE: | f. Ara. Orta, vasat. Helva gibi bazı yemeklerin pişme kıvamı. Ortaya serilen halı. Gerdanlığın ortasındaki büyük inci. |
| İçerisinde 'MİYANE' geçenler | |
| ÂMİYANE: | f. Âdice. Bayağıca. Cahillere yakışır surette. |
| FİKR-İ ÂMİYANE: | Bayağı fikir, alelâde düşünce. |
| MÜTEAMİYÂNE: | f. Görmemezlikten gelerek. |
| MÜTEHAMİYANE: | f. Sakınarak, korunarak. Kendini himaye edercesine. |
| ÜMMİYANE: | f. Bir şey bilmiyormuşçasına. Ümmilere yakışır halde. Okur yazar olmadan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİYAN : | f. Orta, ara, vasat, meyan. |
| MİYAH : | (Mâ. C.) Sular. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |