Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MİZBAN: | (C.: Mizbanân) f. Ev sahibi. Misafir kabul eden kimse. |
| MİZBANÂN: | (Mizban. C.) Misafirleri ağırlayanlar, ev sahipleri. |
| İçerisinde 'MİZBAN' geçenler | |
| MİZBANÂN: | (Mizban. C.) Misafirleri ağırlayanlar, ev sahipleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MİZBANÂN : | (Mizban. C.) Misafirleri ağırlayanlar, ev sahipleri. |
| MİZBAH : | Bıçak. |
| MİZ : | Misâfir. * Sofra, mâide. * Temiz, pak. |
| MİA : | Günlük adı verilen zamk. |