Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MA'MUL: | (Amel. den) Yapılmış, işlenmiş. Gr: Avamil'in ikinci bâbı. |
| MA'MULÂT: | İmal edilmiş, yapılmış şeyler. Makine veya elle işlenmiş eşya. |
| MA'MULÂT-I DÂHİLİYE: | Dâhilî mamulat. Memlekette yerli olarak yapılan şeyler. |
| MA'MULÜN BİH: | Kendisi ile amel olunan. (Hukuk, nizam, program kaidesi) |
| İçerisinde 'MA'MUL' geçenler | |
| İçerisinde 'MA'MUL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |