Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MA-FEVK: | Üstünü. Üstün olanı. Bir şeyin üstü, üst tarafı. Baş. |
| İçerisinde 'MA-FEVK' geçenler | |
| İçerisinde 'MA-FEVK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MA-FAT : | Kaybolan. Fevt olan. Elden çıkan şey. Kaybedilen. |
| MÂ-İ İSTİFHAMİYYE : | Sual için kullanılan kelimenin başında gelir. (Mâhâzâ: Bu nedir? Mâindek: Yanındaki nedir?) suallerinde olduğu gibi. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |