Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MA-VERA: | Bir şeyin gerisinde, arkasında veya ötesinde bulunanlar. |
| MÂ-VERAÎ: | Öteye mensub ve âid. Diğer âlemle alâkalı. |
| İçerisinde 'MA-VERA' geçenler | |
| MÂ-VERAÎ: | Öteye mensub ve âid. * Diğer âlemle alâkalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MÂ-VERAÎ : | Öteye mensub ve âid. * Diğer âlemle alâkalı. |
| MA-VEKA' : | (Mâ-Vaka') Vâki olan, olup biten. |
| MA-VAKAA : | Vaki' olan. Hâdise. Sergüzeşt. |
| MÂ-İ İSTİFHAMİYYE : | Sual için kullanılan kelimenin başında gelir. (Mâhâzâ: Bu nedir? Mâindek: Yanındaki nedir?) suallerinde olduğu gibi. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |