Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAAB: | Ayıp, eksiklik. Ayıp şey, utanılacak nesne, ayıp yeri. |
| MAABİD: | (Meâbid) (Mabed. C.) İbadet edilen yerler. Mâbetler. (Abd. C.) Hizmetçiler. Kullar. |
| MAABİD-İ İSLÂMİYE: | İslâm mâbetleri. Mescid ve câmiler. |
| MAABÎD: | (Ma'bud. C.) Ma'budlar. |
| MAABİR: | (Ma'ber. C.) Köprüler, geçitler, kemerler. |
| İçerisinde 'MAAB' geçenler | |
| MAABİD: | (Meâbid) (Mabed. C.) İbadet edilen yerler. Mâbetler. * (Abd. C.) Hizmetçiler. Kullar. |
| MAABİD-İ İSLÂMİYE: | İslâm mâbetleri. Mescid ve câmiler. |
| MAABÎD: | (Ma'bud. C.) Ma'budlar. |
| MAABİR: | (Ma'ber. C.) Köprüler, geçitler, kemerler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAABİD : | (Meâbid) (Mabed. C.) İbadet edilen yerler. Mâbetler. * (Abd. C.) Hizmetçiler. Kullar. |
| MAA : | (Beraber) mânasında bir kelime olup, iki türlü kullanılır:1- İzafetle (tamlama hâlinde):a) Zarf olarak: (Celestü maa zeydin: Zeyd ile beraber oturdum)b) Sıla (cümlecik) olarak: (Musaddıkan lima maaküm: Sizdekini tasdik ederek)c) Haber olarak: (Vehüve maahüm: O, onlarla beraberdir.)2- İzafetsiz: Bu takdirde tenvinlenir ve hâl olarak bulunur: (Caû maan: Beraber geldiler.) |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |