Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAAR: | Ar ve hayâya sebep olacak şeyler. |
| MAARIZ (MEÂRİZ): | (Muarraz. C.) Bir sözü söyleyip başka bir şey murad etme ve cem' olmak, toplamak itibariyle ma'razlar, ta'rizler, adem-i tasrihler, sarahatsizlikler. |
| MAARÎ: | İnsanın daima çıplak kalan organ veya azası. |
| MAARÎC: | (Mi'rac. C.) Merdivenler. |
| MAARİF: | Tahsil ile elde edilen ilim, malûmat, bilgi. Meharet. Üstadlık. Hüner. Marifetler. Mâruflar. Kültürler. Çehrenin manzarada zâhir olan yerleri. Bir memleketin okullarını ve tahsil ihtiyacını idâre ve te'mine çalışan bakanlık. |
| MAARİF-İ MÜTENEVVİA: | Çeşit çeşit bilgiler. |
| MAARİF-İ UMUMİYE NEZARETİ: | Maarif vekâleti. Milli Eğitim Bakanlığı. |
| MAARİF-MEND: | (C.: Maarifmendân) f. Bilgili, bilgi sahibi. Kültürlü. |
| MAARİF-MENDÂN: | (Maarifmend. C.) Bilgi sahibi kimseler, bilgililer. |
| MAARİF-PERVER: | f. Maarifin yayılıp intişar etmesine çalışan. Maârife ait şeyleri muhafaza eden. |
| MAARİK: | (Ma'rek ve Ma'reke. C.) Savaş meydanları, muharebe alanları. Harp sahaları. |
| MAARÎZ: | (Mi'raz. C.) Kapalı mânâlar. Edb: Birden fazla mânası olan bir kelimenin, en uzak mânasını kasdetmeler. |
| MAARÎZ-ÜL KELÂM: | Kelâmda irad olunan kapalı mânâlar. Bir sözün asıl mânâsından başka mânâyı istemeler. |
| İçerisinde 'MAAR' geçenler | |
| DÂR-ÜL MAARİF: | Sultan Mecid zamanında Valide Sultan'ın İstanbul'da Sultan Mahmud türbesi civarında yaptırmış olduğu mekteb. |
| EBU-L ALA-İ MAARRÎ: | (Mi: 973 - 1057) Kör olmasına rağmen hafızasının fevkalâdeliği ile tanınmış büyük Arap şairlerinden biridir ki, kasideleriyle meşhurdur. |
| MAARIZ (MEÂRİZ): | (Muarraz. C.) Bir sözü söyleyip başka bir şey murad etme ve cem' olmak, toplamak itibariyle ma'razlar, ta'rizler, adem-i tasrihler, sarahatsizlikler. |
| MAARÎ: | İnsanın daima çıplak kalan organ veya azası. |
| MAARÎC: | (Mi'rac. C.) Merdivenler. |
| MAARİF: | Tahsil ile elde edilen ilim, malûmat, bilgi. * Meharet. Üstadlık. Hüner. * Marifetler. Mâruflar. Kültürler. * Çehrenin manzarada zâhir olan yerleri. * Bir memleketin okullarını ve tahsil ihtiyacını idâre ve te'mine çalışan bakanlık. |
| MAARİF-İ MÜTENEVVİA: | Çeşit çeşit bilgiler. |
| MAARİF-İ UMUMİYE NEZARETİ: | Maarif vekâleti. Milli Eğitim Bakanlığı. |
| MAARİF-MEND: | (C.: Maarifmendân) f. Bilgili, bilgi sahibi. Kültürlü. |
| MAARİF-MENDÂN: | (Maarifmend. C.) Bilgi sahibi kimseler, bilgililer. |
| MAARİF-PERVER: | f. Maarifin yayılıp intişar etmesine çalışan. Maârife ait şeyleri muhafaza eden. |
| MAARİK: | (Ma'rek ve Ma'reke. C.) Savaş meydanları, muharebe alanları. Harp sahaları. |
| MAARÎZ: | (Mi'raz. C.) Kapalı mânâlar. * Edb: Birden fazla mânası olan bir kelimenin, en uzak mânasını kasdetmeler. |
| MAARÎZ-ÜL KELÂM: | Kelâmda irad olunan kapalı mânâlar. Bir sözün asıl mânâsından başka mânâyı istemeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAARIZ (MEÂRİZ) : | (Muarraz. C.) Bir sözü söyleyip başka bir şey murad etme ve cem' olmak, toplamak itibariyle ma'razlar, ta'rizler, adem-i tasrihler, sarahatsizlikler. |
| MAA : | (Beraber) mânasında bir kelime olup, iki türlü kullanılır:1- İzafetle (tamlama hâlinde):a) Zarf olarak: (Celestü maa zeydin: Zeyd ile beraber oturdum)b) Sıla (cümlecik) olarak: (Musaddıkan lima maaküm: Sizdekini tasdik ederek)c) Haber olarak: (Vehüve maahüm: O, onlarla beraberdir.)2- İzafetsiz: Bu takdirde tenvinlenir ve hâl olarak bulunur: (Caû maan: Beraber geldiler.) |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |