Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MACİD: | Çok âli. Şerif. Yüce. Kerim. Hoş. Nâzik meşreb. |
| İçerisinde 'MACİD' geçenler | |
| EL-MACİD: | Allah (C.C.) |
| EMACİD: | (Emced. C.) Emcedler, en şanlılar, en şerefliler, eşrefler, en fazla haysiyet ve onur sahibi olan kimseler. |
| EMCED-İ EMÂCİD: | şereflilerin şereflisi, en şerefli. |
| MÜTEMACİD: | İtibar, şeref ve haysiyetiyle iftihar edip övünen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MACİN : | (C: Micân) Her dileğini yapan kimse. * Hile yolunu öğreten. |
| MAC : | Tuzlu su. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |