Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MADİH: | (Medh. den) Öven, medheden. |
| MADİH: | Keskin. |
| İçerisinde 'MADİH' geçenler | |
| MÜTEMADİH: | Zararı çok olan kimse. Acele ile yapan, hızlı çalışan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MADİYAN : | f. Dişi at. Kısrak. |
| MAD : | Yumuşak taze ot. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |