Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MADE: | f. Dişi. Erkeğin zıddı. |
| MÂDER: | f. Ana. Çocuğu doğuran. Ümm. |
| MÂDERANE: | f. Annece. Anaya yakışır surette. |
| MÂDERENDER: | f. Üvey ana. |
| MÂDERÎ: | f. Analık. Annelik. |
| MÂDERZÂD: | f. Anadan doğma. Anadan doğduğu gibi. |
| İçerisinde 'MADE' geçenler | |
| AHU-Yİ MÂDE: | f. Dişi ceylan. |
| ÂMÂDE: | f. Hazırlanmış, hazır. |
| ÂMÂDE-GÎ: | f. Hazırlık, âmâdelik. |
| CÜMÂDE: | Arabi ayların beşinci ve altıncısının adı. |
| DEMADEM: | f. Zaman zaman. An be an. Sık sık. Her vakit. |
| İ'TİMADEN: | İtimad ederek, dayanarak, güvenerek. |
| IRZÂ-İ GAYR-İ MÂDERÎ: | Çocuğu hayvan sütüyle besleme. |
| IRZÂ-İ MÂDERÎ: | Çocuğu ana sütüyle besleme. |
| LİSAN-I MÂDER-ZÂD: | Ana dili. |
| MÂDER: | f. Ana. Çocuğu doğuran. Ümm. |
| MÂDERANE: | f. Annece. Anaya yakışır surette. |
| MÂDERENDER: | f. Üvey ana. |
| MÂDERÎ: | f. Analık. Annelik. |
| MÂDERZÂD: | f. Anadan doğma. Anadan doğduğu gibi. |
| MÜMADEHA: | Övünmede yarışma. |
| REMADET: | İnsan veya hayvan kırımı. |
| ŞİR-İ MÂDER: | Ana sütü. |
| ŞİR-İ MÂDER: | Ana sütü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MÂDER : | f. Ana. Çocuğu doğuran. Ümm. |
| MAD : | Yumuşak taze ot. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |