Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAGŞUŞ: | Katışık. Karışık. Saf olmayan. |
| MAGŞUŞE: | Gümüş ve bakır karışığı akçe. |
| MAGŞUŞİYYET: | Halis ve saf olmayış. Karışıklık. |
| İçerisinde 'MAGŞUŞ' geçenler | |
| MAGŞUŞE: | Gümüş ve bakır karışığı akçe. |
| MAGŞUŞİYYET: | Halis ve saf olmayış. Karışıklık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAGŞUŞE : | Gümüş ve bakır karışığı akçe. |
| MAGŞİ : | (Gaşy. den) Baygın. Gaşyolmuş. Kendinden geçmiş. |
| MAGABBE : | Akıbet, son, netice. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |