Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAGDUBEN: | (Gadab. dan) Öfke ve hiddet ile. Gadap ile. |
| İçerisinde 'MAGDUBEN' geçenler | |
| İçerisinde 'MAGDUBEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAGDUB : | Hiddet ve gadaba uğramış. Doğru ve hak dini tanıyamamış ve rahmetten mahrum kalmış. Lütf-u İlâhîden mahrum olmuş. * Fık: Gasbolan mal. |
| MAGD : | Kurutan otu. * Yerüç otu. |
| MAGABBE : | Akıbet, son, netice. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |