Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAGLUB: | (Mağlub) Yenilmiş. Kendisine galib gelinmiş. Yenilen kimse. |
| MAGLUBANE: | f. Mağlub olana yakışır surette. Yenilmiş bir kimseye uygun şekilde. |
| MAGLUBİYYET: | Yenilme. Bir kuvvetlinin idaresi altında bulunuş. |
| İçerisinde 'MAGLUB' geçenler | |
| MAGLUBANE: | f. Mağlub olana yakışır surette. Yenilmiş bir kimseye uygun şekilde. |
| MAGLUBİYYET: | Yenilme. Bir kuvvetlinin idaresi altında bulunuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAGLUBANE : | f. Mağlub olana yakışır surette. Yenilmiş bir kimseye uygun şekilde. |
| MAGL : | Yürek ağrısı, kalp ağrısı. |
| MAGABBE : | Akıbet, son, netice. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |