Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAGRURİYET: | Gururluluk, kibirlilik. Bir şeye itimad edip, güvenip aldanma. Kibirlenme, gurulanma, övünme, tefahhur, tekebbür. |
| İçerisinde 'MAGRURİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'MAGRURİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAGRUR : | (Mağrur) Gururlu. Boş bir şeye güvenen. Fâni ve faydasız şeylere güvenip kendini aldatan. Mütekebbir. Kibirli kimse. Müteazzım. |
| MAGRUK : | Gark olmuş. Suda batmış olan. |
| MAGRE : | (C: Migrât) Aşı dedikleri kırmızı balçık. |
| MAGABBE : | Akıbet, son, netice. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |