Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHİR: | Becerikli, hünerli, san'atkâr. |
| MAHİRANE: | f. Ustaca, ustalıkla, maharetle. |
| İçerisinde 'MAHİR' geçenler | |
| CEMAHİR: | (Cumhur. C.) Cumhuriyetler. |
| CEMAHİR-İ MÜTTEFİKA: | Birbiriyle anlaşmış, ittifak etmiş devletler. Müttefik cumhuriyetler. |
| CEMAHİR-İ MÜTTEHİDE: | Birleşmiş devletler. Müttehid cumhuriyetler. |
| HAYYAT-I MÂHİR: | Usta terzi. Terzi ustası. |
| MAHİRANE: | f. Ustaca, ustalıkla, maharetle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAHİRANE : | f. Ustaca, ustalıkla, maharetle. |
| MAHİ : | f. Balık. Semek. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |