Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHAK: | Her arabî ayın son üç gecesi. |
| MAHAKİM: | Mahkemeler. |
| MAHAKİM-İ ADLİYE: | Adliye mahkemeleri. |
| MAHAKİM-İ ASKERİYE: | Askerî mahkemeler. |
| MAHAKİM-İ ŞER'İYE: | şer'î mahkemeler. şeriat mahkemeleri. |
| MAHAKK: | Mehenk. Ayar taşı. |
| MAHAKİM-İ ŞER'İYE: | Şer'î mahkemeler. Şeriat mahkemeleri. |
| İçerisinde 'MAHAK' geçenler | |
| MAHAKİM: | Mahkemeler. |
| MAHAKİM-İ ADLİYE: | Adliye mahkemeleri. |
| MAHAKİM-İ ASKERİYE: | Askerî mahkemeler. |
| MAHAKİM-İ ŞER'İYE: | şer'î mahkemeler. şeriat mahkemeleri. |
| MAHAKK: | Mehenk. Ayar taşı. |
| MÜSAMAHAKÂR: | f. Müsamaha eden. Göz yuman, hoş gören, görmemezlikten gelen. * Aldırmayan, ihmalci. |
| MÜSAMAHAKÂRÂNE: | f. Görmemezliğe gelerek, müsamaha ederek, hoş görerek. |
| MAHAKİM-İ ŞER'İYE: | Şer'î mahkemeler. Şeriat mahkemeleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAHAKİM : | Mahkemeler. |
| MAHABİB : | (Mahbub. C.) Sevilen ve muhabbet edilenler. Mahbublar. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |