Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHC: | Soymak. Yontmak. |
| MAHC: | Cima etmek. Kovayı azıcık çekip yine dolsun diye suya vurmak. |
| MAHCAH: | Lâyık olacak mevzi. |
| MAHCER: | Ev, hane. Hususi yer. Göz çukuru. |
| MAHCİR: | (C: Mehâcir) Göz çukuru. Gözün çevre yanı. Yüzde perde varken gözden ve etrafından görünen yerler. Bahçe. |
| MAHCUB: | Utanan. Utangaç. Perdeli, örtülü. Kapalı. A'ma. Yaşmak veya perde ile mestur olan. |
| MAHCUBÂNE: | f. Utanarak, utanmış bir hâlde. Sıkılganlıkla. |
| MAHCUBE: | Namuslu ve utangaç kadın veya kız. Sıkılgan kadın. Kapı ardına konulan ağaç. |
| MAHCUBİYET: | Utangaçlık, sıkılganlık, mahcubluk. |
| MAHCUC: | Kasdolunmuş olan. Çok gidilip gelinen. Delil ve bürhanla isbat edilmiş olan. Mekke-i Mükerreme'nin bir adı. Kendi yerine hacca gidilmiş olan. |
| MAHCUCUN ANH: | (Bak: İhcac) |
| MAHCUR: | (Hacr. den) Huk: Hacir altına alınmış, malını kullanmaktan men' edilmiş, hacredilmiş. |
| MAHCUZ: | (Hacz. den) Huk: Hacz edilmiş. Mahkeme kararıyla rehin altına alınmış. |
| İçerisinde 'MAHC' geçenler | |
| MAHCAH: | Lâyık olacak mevzi. |
| MAHCER: | Ev, hane. Hususi yer. * Göz çukuru. |
| MAHCİR: | (C: Mehâcir) Göz çukuru. * Gözün çevre yanı. Yüzde perde varken gözden ve etrafından görünen yerler. * Bahçe. |
| MAHCUB: | Utanan. Utangaç. * Perdeli, örtülü. Kapalı. * A'ma. * Yaşmak veya perde ile mestur olan. |
| MAHCUBÂNE: | f. Utanarak, utanmış bir hâlde. Sıkılganlıkla. |
| MAHCUBE: | Namuslu ve utangaç kadın veya kız. Sıkılgan kadın. * Kapı ardına konulan ağaç. |
| MAHCUBİYET: | Utangaçlık, sıkılganlık, mahcubluk. |
| MAHCUC: | Kasdolunmuş olan. * Çok gidilip gelinen. * Delil ve bürhanla isbat edilmiş olan. * Mekke-i Mükerreme'nin bir adı. * Kendi yerine hacca gidilmiş olan. |
| MAHCUCUN ANH: | (Bak: İhcac) |
| MAHCUR: | (Hacr. den) Huk: Hacir altına alınmış, malını kullanmaktan men' edilmiş, hacredilmiş. |
| MAHCUZ: | (Hacz. den) Huk: Hacz edilmiş. Mahkeme kararıyla rehin altına alınmış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAHCAH : | Lâyık olacak mevzi. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |