Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHDUD: | Sınırlanmış, çevrilmiş. Az sayılı. Hududlanmış. |
| MAHDUDİYET: | Sınırlılık. Darlık. |
| MAHDUD: | Dikeni kesilmiş ağaç. |
| MAHDUD: | Tesviye edilmiş. Silinmiş, düzgün. Meyvesi çok olup da dalları eğilmiş. |
| İçerisinde 'MAHDUD' geçenler | |
| EB'ÂD-I NÂMAHDUD: | Hudutsuz uzaklıklar ve mekânlar. |
| GAYR-I MAHDUD: | Hudutsuz, uçsuz bucaksız, sonsuz. |
| MAHDUDİYET: | Sınırlılık. Darlık. |
| NA-MAHDUD: | f. Hudutsuz, sınırsız, sonsuz. |
| ZİHN-İ MAHDUD: | Dar zihin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAHDUDİYET : | Sınırlılık. Darlık. |
| MAHDU' : | Hileye aldanmış olan. Kandırılmış kimse. * Boyun damarı kesilmiş kişi. |
| MAHDEM : | Baldırın köstek takacak yeri. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |