Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHDUMİYET: | Mahdumluk, oğulluk, evlâtlık. Efendilik. |
| İçerisinde 'MAHDUMİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'MAHDUMİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAHDUM : | Oğul. Evlâd. * Kendisine hizmet olunan. Efendi. |
| MAHDU' : | Hileye aldanmış olan. Kandırılmış kimse. * Boyun damarı kesilmiş kişi. |
| MAHDEM : | Baldırın köstek takacak yeri. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |