Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAHH: | Yumurtanın akı. |
| İçerisinde 'MAHH' geçenler | |
| MÜMAHHAS: | Tecrübe ve imtihan edilmiş. Denenmiş, sınanmış. |
| MÜTEMAHHIT: | Sümküren. |
| MÜTEMAHHIZ: | Fitne çıkaran. * Doğum sancısı çeken. |
| MÜTEMAHHIZ: | (C.: Mütemahhızîn) Candan ve gönülden inanarak çalışan. |
| MÜTEMAHHİL: | Hayal eden. |
| TEMAHHUH: | Kemikten ilik çıkarmak. |
| TEMAHHUL: | Hile etmek. |
| TEMAHHUT: | Sümkürme. |
| TEMAHHUZ: | (Temahhud) Doğum sancısı çekmek. * Hayvanın gebe oluşu. * Süt yayıkta yayılarak yağı alınıp safileştirilmesi. * Fitne çıkarma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |