| Kelime | Anlam |
|---|
| MAHKEME: | (Hüküm. den) Dâvaların görülüp hükme, karara bağlandığı yer. İcra-yı adalet için çalışan resmî daire. |
| MAHKEME-İ EVKAF: | İkinci meşrutiyetin ilânından sonra evkaf müfettişliği dairesine verilen ad. |
| MAHKEME-İ KÜBRA: | Öldükten sonra, âhiretteki ve Allah (C.C.) huzurundaki mahkeme. Bütün insanların muhakemesinin huzur-u İlâhiyede yapılacağı yer. |
| MAHKEME-İ NİZAMİYE: | Adliye mahkemeleri. Temyiz mahkemeleri ile hukuk ve ceza mahkemeleri. |
| MAHKEME-İ ŞER'İYYE: | şeriat mahkemesi. şeriat hükümlerine göre dâvalara bakan mahkeme. |
| MAHKEME-İ TEMYİZ: | Adliye mahkemelerince verilen karar ve hükümlerin son inceleme ve tahkik mercii olan yüksek mahkeme. |
| MAHKEME-İ UZMA: | Büyük mahkeme. Mahkeme-i Kübra. |
| MAHKEME-İ ŞER'İYYE: | Şeriat mahkemesi. Şeriat hükümlerine göre dâvalara bakan mahkeme. |
| İçerisinde 'MAHKEME' geçenler |
|---|
| BİDAYET MAHKEMESİ: | Bu tâbir eskiden Asliye Mahkemeleri için kullanılırdı. |
| MAHKEME-İ EVKAF: | İkinci meşrutiyetin ilânından sonra evkaf müfettişliği dairesine verilen ad. |
| MAHKEME-İ KÜBRA: | Öldükten sonra, âhiretteki ve Allah (C.C.) huzurundaki mahkeme. Bütün insanların muhakemesinin huzur-u İlâhiyede yapılacağı yer. |
| MAHKEME-İ NİZAMİYE: | Adliye mahkemeleri. Temyiz mahkemeleri ile hukuk ve ceza mahkemeleri. |
| MAHKEME-İ ŞER'İYYE: | şeriat mahkemesi. şeriat hükümlerine göre dâvalara bakan mahkeme. |
| MAHKEME-İ TEMYİZ: | Adliye mahkemelerince verilen karar ve hükümlerin son inceleme ve tahkik mercii olan yüksek mahkeme. |
| MAHKEME-İ UZMA: | Büyük mahkeme. Mahkeme-i Kübra. |
| MAHKEME-İ ŞER'İYYE: | Şeriat mahkemesi. Şeriat hükümlerine göre dâvalara bakan mahkeme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| MAHKEME-İ EVKAF : | İkinci meşrutiyetin ilânından sonra evkaf müfettişliği dairesine verilen ad. |
| MAHKEDE : | İkamet mevzii, oturulan yer. |
| MAHK : | Gidermek. * İptal etmek, saymamak. * Eksik, noksan. |
| MAH : | Mahveden. * Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) bazı kitablarda geçen bir ismidir. Nübüvvet ve risaletinin nuru, küfür karanlıklarını mahvettiğinden bu isim verilmiştir. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |