Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKİS: | (Mâkise) Durup dinlenen, duraklayıp eğlenen. |
| MAKÎS: | (Kıyas. dan) Kıyas edilebilen. Benzetilebilen. |
| MAKİS: | Öşür ve vergi toplayan kimse. |
| İçerisinde 'MAKÎS' geçenler | |
| İçerisinde 'MAKÎS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKİ : | Coğ: Çalı ve küçük ağaçlarla kaplı arazi. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |