Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKBUL-ÜŞ ŞAHÂDE: | Şahâdeti kabul edilen. Şahidliği kabul edilmiş olan. |
| İçerisinde 'MAKBUL-ÜŞ ŞAHÂDE' geçenler | |
| İçerisinde 'MAKBUL-ÜŞ ŞAHÂDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKBUL : | (Makbule) Kabul olunan. Beğenilen. Sevablı. |
| MAKBUH : | Beğenilmeyen. Çirkin ve kabih görülen. |
| MAKBAH : | (C: Mekâbih) Çirkin olmak. Çirkin olacak yer. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |