Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKBUZ: | (Kabz. dan) Alınmış, kabzolunmuş. Alınan. Daraltılmış, sıkılmış. Bir şeyin alındığına karşı verilen imzâlı ve mühürlü kâğıt. |
| MAKBUZAT: | (Makbuz. C.) Alınan paralar. Satıştan veya borçlulardan toplanan paralar. |
| İçerisinde 'MAKBUZ' geçenler | |
| MAKBUZAT: | (Makbuz. C.) Alınan paralar. Satıştan veya borçlulardan toplanan paralar. |
| ZAMME-İ MAKBUZE-İ HAFİFE: | (Ü) sesini veren zamme. |
| ZAMME-İ MAKBUZE-İ SAKİLE: | (U) sesini veren zamme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKBUZAT : | (Makbuz. C.) Alınan paralar. Satıştan veya borçlulardan toplanan paralar. |
| MAKBUH : | Beğenilmeyen. Çirkin ve kabih görülen. |
| MAKBAH : | (C: Mekâbih) Çirkin olmak. Çirkin olacak yer. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |